Als je net te horen hebt gekregen dat je zwanger bent van een meerling, gaat er van alles door je heen en denk je misschien nog helemaal niet aan borstvoeding.

Toch is het best belangrijk om er al over na te denken, het is zeker mogelijk om een meerling borstvoeding te geven, ook zie je vaak combinaties, 2 kinderen tegelijk aan de borst, kinderen om de voeding aan de borst, borst en flesvoeding door elkaar heen. Of je kiest voor flesvoeding.

Maar alles hangt natuurlijk ook af aan de situatie waarin je verkeerd, je kunt wel "kiezen" voor borstvoeding, maar als de melkproductie niet op gang komt, zul je toch over moeten stappen op flesvoeding.
Maar laat je niet afschrikken, wat je ook wilt doen, doe wat jij wilt doen en wat voor jou het prettigst is.
Hou er bijvoorbeeld ook rekening mee, dat de kinderen te vroeg worden geboren, waardoor ze niet de kracht hebben om gelijk bij je aan de borst aangelegd kunnen worden. Dit hoeft natuurlijk niet te betekenen dat je geen borstvoeding kunt geven, want je kunt beginnen met kolven, zodat je kinderen toch de eerste moedermelk binnen kunnen krijgen.

En natuurlijk kun je ook voor jezelf uitmaken dat je gelijk met flesvoeding wilt beginnen. Ik vind dat je daarin iedereen in zijn eigen waarde moet laten. Luister niet naar "goed bedoelde" adviezen, maar volg je hart!
Ook tegenover de verpleging en consultatiebureaus, ook hun geven adviezen en voor iedereen is dat natuurlijk anders. Bovendien hebben ze meestal weinig ervaring met meerlingen.

 

Mijn eigen ervaring
Borstvoeding aan een drieling:

Ik wou dolgraag borstvoeding geven, want zo dacht ik het zal mijn laatste zwangerschap zijn en ik wil het toch proberen, zodat ik erover mee kan praten.  Bovendien wou ik weten wat voor een gevoel dat zou geven. Of ik het zou redden? Geen idee het leek mij een behoorlijke klus om een drieling volledige borstvoeding te geven, maar wie niet waagt.... 
De kinderen zijn op 1 dag na met 32 weken geboren, d.m.v. een keizersnede. Doordat ze nogal klein waren moesten ze in een couveuse, en mochten ze niet aangelegd worden, dit zou hun veel te veel kracht kosten. Gelukkig lag ik op een eenpersoonskamer en kreeg ik veel informatie en alle hulp, om te gaan kolven. Dit heb ik ook direct gedaan, nadat ik een beetje bijgekomen was van de keizersnede. 
De eerste dag ging best aardig, maar de melkproductie was niet optimaal. Het werd helemaal een probleem, toen de volgende dag al 2 dochters naar het streekziekenhuis mochten. Ik zou de volgende dag samen met de laatste dochter ook naar het streekziekenhuis gaan. Niks was minder waar, voor mij was geen plaats in het streekziekenhuis, alleen voor mijn kinderen. Je begrijpt dat dit niet bevorderlijk was voor de borstvoeding. Geen kinderen, alleen een fotootje waar ik dan naar keek als ik aan het kolven was. Door deze slechte start en mijn gedachten steeds bij de kinderen in het andere ziekenhuis, was de melktoevoer minimaal. Pas de laatste dag voor mijn ontslag (5de dag) was de productie weer redelijk op gang. 

Toen kwam het "probleem" van het plotseling naar huis gaan, waar ik geen kolf apparaat tot mijn beschikking had, wel kon ik in het streekziekenhuis kolven, maar doordat wij op dat moment afhankelijk waren van vervoer, kon ik niet steeds naar het ziekenhuis gaan en beperkte het kolven met 2 x per dag. De dag daarna hebben wij eerst nog een handkolf apparaat geprobeerd, maar dat lukt niet, toen kon ik via een nicht van mij die werkte in een thuiszorg winkel een elektrisch kolfapparaat huren.

Dit ging wel een stuk beter, maar mijn reden voor de borstvoeding was om één van de kinderen ook werkelijk aan de borst te hebben.

Op 26 januari (13 dagen na de bevalling) heeft Joyce de primeur, zij weegt nu 2172 gram en mag de borst proberen. Ze heeft gelijk de tepel goed te pakken en drinkt 5 ml!

Dat ik zo lang moest wachten op het werkelijke geven van de borstvoeding had ik niet verwacht, het geven van borstvoeding vond ik het einde. Natuurlijk kregen de kinderen wel de borstvoeding die ik steeds afkolfde via hun sonde of (later) flesje.
Wat ik wel een gedoe vond was het wegen voor en na de voeding. 
Joyce heeft later nogmaals de borst gekregen en dronk toen 30 ml. Ook hebben Ilse & Mandy het nog even geprobeerd, maar zij hadden moeite met het vinden van de tepel, zelfs met het tepelhoedje lukte het niet erg goed. Mede doordat zij een stuk lichter waren dan Joyce, want zij scheelden bijna 600 gram met Joyce. Voor die kleintjes is dat best veel.
Daardoor kregen Ilse & Mandy al snel de fles, wat ook wel zijn voordelen heeft, want nu kon papa lekker helpen met de flesvoedingen.

Ilse een lekker flesje bij mama
 
Mandy eindelijk een flesje en wel van papa

 

 

Zo kregen onze kinderen thuis tegelijk de fles, wanneer er geen visite was of andere hulp. Ik zat dan tegenover de meisjes koffie te drinken en kon zo de boel in de gaten te houden. Als er wel visite of hulp was, zaten er meestal 2 op schoot en 1 naast mij in de maxi-cosi.
Uiteraard wisselde ik steeds de kinderen af.

 

 

 

Door het gedoe met wegen en de onzekerheid of de kinderen wel genoeg binnenkregen, omdat mijn melktoevoer nou niet bepaald optimaal was, vond ik het heerlijk om ze thuis "gewoon" de fles te geven. Het respect voor meerlingmoeders die hun meerling totale borstvoeding geven is alleen maar gegroeid. En een schuldgevoel, nee! Ik heb het geprobeerd en de eerste zo belangrijke moedermelk hebben de meiden gehad, weliswaar via een sonde, maar toch.

Zo zie je maar dat je van alles kunt plannen, maar dat het ook heel anders uit kan pakken.
Het grote voordeel van de flesvoeding vond ik, dat het voeden door iedereen gedaan kon worden en zeker papa vond dit genieten. Wij maakten ook dankbaar gebruik van de visite. Zij vonden het prachtig en wij konden op die manier weer extra aandacht aan één van de meiden geven.

 

 

Ik wil niet zeggen, wat je wel en niet moet doen, ik heb hieronder brieven staan die de mensen zelf hebben geschreven en die hun ervaring over borstvoeding willen delen. 
Daarvoor dank ik ze allemaal!

 

 

 

 

Borstvoeding aan twee kanjers

Op veertien januari 2001 zijn met een keizersnee, zes weekjes te vroeg, onze kanjers Kyra en Jurgen geboren. Allebei maar vier pond (best netjes voor 34 weken), dus gingen ze de couveuse in. Met Jurgen ging het zo slecht dat hij ’s nachts nog naar Leiden is verplaatst. Na een week kwam hij weer terug. In totaal hebben we gedrieën precies drie weken in het ziekenhuis gelegen.

Op het moment dat ik dit typ, zijn de kinderen vijf en een halve maand en krijgen ze volledige borstvoeding.

Toen ik zwanger was, wist ik al dat ik borstvoeding wilde geven. Ik heb me ook opgegeven voor drie cursusavonden, maar daar ben ik door de vroeggeboorte dus niet meer aan toe gekomen. Wel heb ik een boekje gelezen over borstvoeding. Duidelijk was voor mij het vraag en aanbod verhaal. Dus dacht ik dat borstvoeding geven zou moeten kunnen. Het is dus ook gelukt, maar het heeft wel pijn en moeite gekost.

Kyra en Jurgen zijn ’s morgens geboren en ’s avonds heb ik voor het eerst gekolfd. Kyra heeft mijn melk ook gelijk gekregen. Ik heb bijna geen last gehad van stuwing en de eerste twee dagen had ik echt niet veel melk. Later in die eerste week kolfde ik een halve liter af. Ik vond dat gewissel met die kolf niet prettig, eigenlijk deed het ‘aanleggen’ daarvan iedere keer pijn. Ik moest 7-7-5-5-3-3- minuten kolven (links rechts enz) maar heb dat al gauw terug gebracht naar twee keer een kwartier. Iedere overdag voeding ging ik naar boven naar Kyra en mocht ik haar aanleggen. Helaas dronk ze maar 5 cc  soms 10 soms 20. Dus altijd een flesje daarna en heel soms via de sonde, maar dat was al gauw niet meer nodig. In het schema van het ziekenhuis mocht het natuurlijk ook niet te lang duren allemaal. (Iedere drie uur voeden).  Plus dat Kyra te moe zou worden van te lang zuigen en niets drinken.

Ondertussen werd mijn melkvoorraad erg groot, want Kyra dronk in het begin steeds 40cc per voeding (8 keer) en ik had veel meer melk. Na een paar dagen mocht Jurgen ook melk gaan proberen. Maar dat waren helemaal kleine hoeveelheden 12 keer 1cc, daar begon hij mee, via de sonde.

Omdat ik weer wilde gaan werken, hebben we in het ziekenhuis al gekeken naar een goede kolf. Ik heb gekozen voor de Medela Pump in Style en ik ben er erg blij mee!

Toen Jurgen terug kwam in Delft, mocht ik hem ook gaan aanleggen. Hij was een natuurtalent, want hij dronk veel beter dan zijn zus. Af en toe zelfs meer dan dat hij eigenlijk volgens het ziekenhuis zou moeten krijgen. Maar ook niet altijd, dus regelmatig kreeg hij ook de fles.

Als ik er nu op terug kijk, dan weet ik dat ik een volgende keer meer op mijn strepen zal staan. Ik wist gewoon nog te weinig van bv af. Ik zal me een volgende keer toch meer laten horen! Ze waren in het ziekenhuis zeker niet tegen bv, maar echt voor, dat kon ik ook niet ontdekken. Ze hadden bijvoorbeeld een keer niets ontdooid voor mijn dochter, maar ze had nog wel melk nodig. Wilden ze kunstvoeding gaan maken! Ik was zo kwaad. Ze schrokken er gewoon van! Ik had een vriezer la vol melk bij hen op de afdeling en dan willen ze dat doen. Hoe vaak hebben ze dat gedaan als ik er niet was? Ik ben daar echt aan gaan twijfelen. Ik heb toen ter plekke zitten kolven voor mijn dochter, want ik vond dat zo raar!

Mijn tepels zijn niet erg groot, dus in het ziekenhuis kreeg ik al snel een tepelhoedje. Daar heb ik ook heel lang mee gevoed (wat kunnen mensen je onzeker maken zeg).

Thuis moest ik de kinderen ook steeds wegen voor en na de voeding. Wat een gedoe. Maar ik wilde het wel zelf. Het nadeel was dat ik dus minstens anderhalf uur per voeding bezig was. (Kyra verschonen, wegen, aanleggen, wegen, flesje klaar maken, flesje opwarmen, flesje geven, Jurgen verschonen, wegen, aanleggen, wegen, flesje klaar maken, flesje  opwarmen, flesje geven.) En daarna natuurlijk kolven om de productie op gang te houden en voor voldoende melk te zorgen. Als we samen thuis waren, dan gaf Eric de fles. Maar toch, het kostte veel tijd en was vermoeiend. Volgens de wijkverpleegkundige moest ik stoppen met dat wegen want dat maakte me onzeker. Nou, dat was nou juist niet zo, ik vond dat ik daar wel een houvast aan had. Tenslotte waren mijn kids zo klein bij de geboorte. Ze vond ook dat ik de rest van de melk met een cupje had moeten geven. Dat was misschien wel beter geweest, maar dat zag ik toen helemaal niet zitten qua tijd. Ik had en heb wel twee kinderen!

Met de kraamhulp weer proberen aan te leggen zonder hoedje, maar dat lukte nog niet. Ik had ook zo’n pijn in mijn borsten en tepels. Je moest ze niet aanraken. En met het aanleggen zat ik wel eens te janken van de pijn. Ik heb geen koofjes gezien, maar misschien had ik ze toch wel hoor. Die pijn heeft een paar weken geduurd  en ik heb er toen wel eens over gedacht om te stoppen. Maar ja, je wilt het beste voor je kinderen en mensen zeiden dat dat wel overging.


Om van het wegen af te komen, ben ik (kreeg ik als tip) een weekend op vraag gaan voeden, want na die 40 cc waren ze heel tevreden, maar een uurtje later dus niet meer. Nou, ik dacht dat ik gek werd, ik zat echt alleen maar te voeden! Daar ben ik dus mee gestopt, we gingen weer op schema. Ik had ze trouwens wel op hetzelfde schema ‘gezet’ (in het ziekenhuis zaten ze een uur na elkaar).

En ineens gingen ze toch meer drinken! Toen ze een week genoeg hadden gedronken bij mij, ben ik gestopt met wegen. Oei, dat was best even eng, maar het ging goed!

Thuis ben ik ook begonnen met dubbel voeden. Zittend op bed ging dat niet lekker, ik gleed onderuit zeg maar. In de stoel ging het wel goed. Ik zal wat foto’s bijvoegen. Toch voed ik er meestal maar één tegelijk. Dat zit toch wat lekkerder. Ik voed sowieso niet dubbel als er anderen bij zijn, want je zit wel erg bloot dan en zo charmant zie ik er niet uit.

Toen ik van de pijn af was ,wilde ik pas zelf de stap nemen om zonder hoedjes te drinken. En ik heb gemerkt dat je dat moet doen als je er zelf aan toe bent, want het lukte ons in een paar dagen. De mensen op de borstvoedingsmaillijst zeiden namelijk steeds dat ik het zonder moest gaan doen. Van die lijst ondervind ik trouwens veel steun! Heerlijk, je kan altijd wat vragen.

De pagina van bv-list:  http://groups.yahoo.com/group/bv-list

Inmiddels ben ik zo ervaren in het voeden dat ik het overal doe (wel één kind tegelijk). Het valt me ontzettend van mezelf mee, dat ik dit gewoon durf hoor. Maar het maakt je zoveel mobieler!

En als ik wel dubbel voed, dan heb ik niemand meer nodig die me helpt aanleggen.

Laatst zat ik Jurgen te voeden en had ik Kyra op mijn andere knie zitten, ineens rook ze melk. Dus toch maar mijn shirt omhoog gedaan; zat mevrouw dus te drinken! (Bijna liggend voorover op haar buik, zie foto.)
Schitterend toch? Dat dat kan? zoals je ziet, heb ik ook geen kussen meer nodig zo….. maar het is wel lekkerder met een kussen.

Op mijn werk kolf ik dus voor hen. Ze zijn niet dol op het flesje (Jurgen drinkt dan echt weinig), en tanken dus ’s avonds bij mij bij. Ik kolf op mijn werk twee keer, maar ik kolf meer dan ze drinken… dus de voorraad groeit (zeker twee vriezerlades vol hier!)

 

Ik ben van plan mijn kanjers te voeden tot zes maanden met alleen maar melk. Dan wil ik bijvoeding gaan geven. Ik voed nu trouwens volledig op vraag. Ze hoeven ook niet vlak na elkaar te komen, ze drinken echt wanneer ze willen. Ik wil ze borstvoeding blijven geven zolang ze dat zelf willen.

Ik moet eerlijk zeggen dat het wat moeite heeft gekost, maar ik ben blij dat ik doorgezet heb, want ik vind het nu zo bijzonder, heerlijk en speciaal!

23-09-2002:
Inmiddels zijn ze dus 20 maanden en drinken ze nog steeds volop bij mama!

Groetjes van Jolanda Kemperman e-mail: juffie_j@hotmail.com

 

 

 

Borstvoeding bij tweelingen:

Ik ben een alleenstaande vrouw en de moeder van een jongenstweeling die ondertussen alweer 7,5 jaar is.  Ik ben altijd al een groot voorstander geweest van borstvoeding en al jaren voordat ik zwanger was stond het voor mij vast dat ik borstvoeding wilde geven als ik ooit een kind kreeg.  Eenmaal zwanger hoefde ik dus ook geen moment na te denken over de voeding voor mijn baby.  Ook toen ik merkte dat ik een tweeling verwachtte bleef ik erbij dat ik borstvoeding zou geven.  Ik moest er nu natuurlijk wel rekening mee houden dat ik misschien eerst een tijdje zou moeten afkolven als mijn kinderen te vroeg geboren zouden worden en misschien niet sterk genoeg waren om zelf bij mij te drinken.  Gelukkig is dit niet nodig geweest, maar anders had ik het er graag voor over gehad.

Er waren mensen die me gek verklaarden toen ik vertelde dat ik mijn tweeling borstvoeding wilde geven en ze zeiden me dat ik niet wist waar ik aan begon.  Eén baby zelf voeden vind men de normaalste zaak van de wereld, maar twee hummeltjes tegelijk voeden vindt men gekkenwerk.  Ik snap niet waarom een tweeling geen recht zou hebben op  borstvoeding.  Als argument kreeg ik vaak te horen dan men me kon helpen bij flesvoeding, maar wie had ik in huis die me een voeding uit handen kon nemen.  Ik stond er immers alleen voor; dus waren alle voedingen altijd voor mijn rekening.  Die ene keer dat er eens iemand aanwezig zou zijn om ook eens een flesje te geven, vond ik te absurd om dat in mijn overweging te laten doorwegen om geen borstvoeding te gaan geven.

Ik ben echt blij dat ik voet bij stuk heb gehouden en gewoon ben doorgegaan.  Ik ben dingen gaan verzamelen, meer bepaald over het voeden van twee baby's  en zo kwam ik terecht bij een contactmoeder van de "Borstvoeding v.z.w. bij mij in de buurt.  Zij steunde me enorm en zij heeft voor mij extra informatie gezocht.  Zij begreep me tenminste en ze vond dat ik het zeker moest proberen.  Zij kende nog vrouwen die het gedaan hadden en ze wist dus heel goed dat het kon.

Toen mijn jongens eenmaal geboren waren en erg goed groeiden dank zij deze voeding draaiden de mensen die me eerst gek verklaarden helemaal bij.  Het gaf me ook een enorm goed gevoel om te zien hoe de kinderen groeiden als kool door wat ze bij mij dronken.

In het begin voedde ik ze om de beurt omdat ze samen niet aten, maar toen ze ruim een maand waren ben ik begonnen met ze zo nu en dan eens tegelijk aan te leggen, maar het heeft even geduurd voordat ik een prettige houding gevonden had.


 

 

 

 

Bij deze houding had ik hulp nodig omdat ik het moeilijk vond om ze zelf zo te leggen.  Persoonlijk vond ik het ook niet zo'n gemakkelijke houding en ook de kinderen lagen niet graag op deze manier.  Na verloop van tijd vond ik een andere houding en hierbij lagen beide kinderen met hun beentjes onder mijn armen door.  Zij vonden dit zelf ook een aangename houding en op deze manier aten ze ook beter.   

Ik vond het in elk geval gemakkelijk toen ze tegelijk gingen eten en het gaf me ook iets meer vrije tijd tussen 2 voedingen in.

Ik heb ook nooit een tekort aan melk gehad en ik moest zelfs vaak nog melk afkolven nadat de kinderen gedronken hadden.  Alleen in het prille begin had ik niet voldoende melk, maar dat was snel voorbij.

Uiteindelijk heb ik hen toch kunnen voeden totdat ze bijna 11 maanden waren.  Toen was het ineens gedaan van vandaag op morgen door de stress van onze verhuizing.  De jongens vonden dit heel erg en ik had er ook moeite mee.  Het ging op deze manier ook zo bruusk ineens.  Ik had hen zelf willen voeden tot ze minstens 1 jaar waren.  Ik vond het ook zo heerlijk rustgevend als ze lekker tegen me aan lagen om te drinken en het maakte me ook erg gelukkig om de jongens te zien genieten.  Ook al voedde ik hen op het laatst nog maar 2x per dag zelf toch was het voor de kids vaak ook een vorm van troost tussendoor.

Met dit verhaal zou ik andere (aanstaande) tweelingmoeders een hart onder de riem willen steken.  Het is dus perfect mogelijk om borstvoeding te geven aan een tweeling en je kunt het ook erg lang blijven doen.  Ik weet een aantal moeders die het ruim 2 jaar hebben volgehouden.  Persoonlijk vind ik dit te lang, maar dat moet ieder voor zich uitmaken natuurlijk.

Als er aanstaande tweelingmoeders zijn die graag meer willen weten mogen ze gerust contact met me opnemen.  Ik heb daar totaal geen probleem mee.  Heb je plannen om borstvoeding te geven volg dan je eigen gevoel en doe het ondanks de opmerkingen van anderen.

Groetjes van Martine. e-mail: marnel@skynet.be  

 

 

 

 

 

Nuttige adressen:
(zie ook Handige adressen, links bij keuze menu)

  • Vereniging Borstvoeding Natuurlijk
    Postbus 119
    3960 BC Wijk bij Duurstede
    Tel: 0343-576626
    website: www.vbn.borstvoeding.nl
  • Borstvoedingsorganisatie La Leche League Nederland
    Postbus 212
    4300 AE Zierikzee
    Tel: 0111-413189
    website: www.lll.borstvoeding.nl
  • Voorlichtingsbureau voor de voeding
    Postbus 85700
    2508 CK Den Haag
    Tel: 070-3510810 (bereikbaar tussen 12.00 en 16.00 uur)
  • Nederlandse Vereniging voor ouders van Meerlingen
    Heeft een folder: Meerlingzuigeling: Voeding en verzorging, deze is voor ƒ 7,- te bestellen.
    website: www.nvom.net
  • Nutricia Kindervoeding service
    Postbus 1
    2700 MA Zoetermeer
    (Wanneer je naar dit adres je meerling-geboortekaartje stuurt, ontvang je een GRATIS pakket vol met Nutricia babyproducten.)
  • Abbott Similac servicelijn
    Antwoordnummer 339 (geen postzegel nodig)
    Hoofddorp
    Tel: 023-5544400
  • Friso kindervoedinglijn
    Tel: 0800-0227434 (gratis)
    website: www.frisokindervoeding.nl
  • De borstvoeding site:
     www.borstvoeding.nl 

 

Ik heb nog meer e-mails gekregen van verschillende mensen over borstvoeding, die komen binnenkort hier ook bij op te staan.

Wil jij je verhaal over borstvoeding of flesvoeding voor jouw meerling ook met ons delen, stuur mij dan een e-mail met je verhaal, alvast bedankt!